Accusatieve persoonlijke voornaamwoorden in het Duits

Je kent al een aantal persoonlijke voornaamwoorden in de accusatief, dankzij de bekendste zin in het Duits: "Ich liebe dich".
"Ich" staat in de nominatief omdat dit voornaamwoord het onderwerp is van het werkwoord "houden van".
"Dich" staat in de accusatief, het lijdend voorwerp.

De meeste Duitse werkwoorden hebben een lijdend voorwerp.

Het lijdend voorwerp, dat een persoon, een voorwerp, een plaats, een dier, enzovoort kan zijn, maakt het werkwoord direct af door de vraag "Wat?" ("Was?") of "Wie?" ("Ging?") te beantwoorden.

Voorbeelden:

Ik wil een taart eten. > Wat wil ik eten? Een taart.

"Een taart" is dus het lijdend voorwerp. In het Duits wordt het vervoegd in de accusatief:

mich (ik)
dich (jij)
ihm (hij)
sie (zij)
es (het)
uns (wij)
euch (jullie)
sie (hen)
Sie (jullie) (formele vorm)

Tabel met Duitse persoonlijke voornaamwoorden in de accusatief. Klik op de woorden of afbeeldingen om de uitspraak van elk voornaamwoord te horen.


Singular			Plural

mich			uns

dich			euch

ihn	sie	es	sie

Persoonlijke voornaamwoorden staan in de accusatief wanneer ze het lijdend voorwerp van de zin zijn. Dit betekent dat ze de directe handeling van het werkwoord ondergaan.

Werkwoorden gevolgd door de accusatief

In het Duits bepaalt het werkwoord de naamval van het lijdend voorwerp. Daarom zijn er bepaalde werkwoorden die altijd in de accusatief moeten staan. Dit betreft ongeveer 90% van alle werkwoorden. De overige 10% bestaat uit werkwoorden die een datief of twee lijdende voorwerpen vereisen. Werkwoorden die een accusatief vereisen zijn bijvoorbeeld:

Lesen (lezen), schreiben (schrijven), trinken (drinken), essen (eten), lernen (leren), fragen (vragen), kaufen (kopen), suchen (zoeken), finden (vinden), hören (luisteren), bezahlen (betalen), haben (hebben).